पूर्वउपप्रधानमन्त्री वामदेव गौतम चार वर्षपछि नेकपा (एकीकृत समाजवादी) मा समाहित भएका छन्। नेकपा विघटनपछि उनले गठन गरेको ‘एकता राष्ट्रिय अभियान’ अन्ततः माधव नेपाल नेतृत्वको दलमा विलय भएको छ। यो घटनाले वामपन्थी एकताको बहसलाई पुनः ताजा बनाएको छ ।
२०७५ सालमा एमाले र माओवादी केन्द्रको एकताले दुई तिहाइको शक्तिशाली वाम सरकार बने पनि, दक्षिणपन्थी अवसरवाद, नेतृत्वको व्यक्तिवादी चरित्र र विचारहीन प्रतिस्पर्धाका कारण त्यो प्रयोग विफल भयो। त्यसपछि वाम आन्दोलन छिन्नभिन्न मात्र होइन, अविश्वसनीय बन्न थाल्यो ।
गौतमको राजनीतिक यात्रालाई केहीले ‘ढुलमुले’ भने पनि, वाम एकताका लागि उनी निरन्तर संवाद र प्रयासमा लागिरहे। ओलीसँगको निकटता र समाजवादीसँगको पुनः सहकार्य त्यसैको प्रमाण हो। अब भने उनले समाजवादको झण्डा बोक्दै अन्तिमपटक संगठित वाम आन्दोलनको सम्भावना जोगाउने प्रयास गरेका छन् ।
कार्यक्रममा अध्यक्ष माधव नेपालले गौतमलाई ‘व्यक्ति नभई आन्दोलन’ को रूपमा व्याख्या गर्दै जिम्मेवारी दिने आश्वासन दिए। तर वाचा मात्र पर्याप्त छैन—अबको आवश्यकता हो विचारमा स्पष्टता, संगठनमा अनुशासन र जनताको जीवनसँग जोडिएको कार्यक्रम ।
आजको वाम राजनीति पुनः सशक्त बन्न चाहन्छ भने व्यक्तिवाद, सत्ता मोह र सिद्धान्तहीन रणनीति त्यागेर जनताको मुद्दा केन्द्रमा राख्नुपर्छ। गौतमको पुनरागमन एउटा अवसर हो—यदि सही दिशा लिएर अघि बढ्न सकिएमा मात्र ।